وقتى كه كرامات براى اشخاص ديگر امكان‌پذير و از آنان بوجود آيد ، چه گمان مىبرى در حق اهل بيت ، با آن علم و دين و آثارى كه از نبوّت درآنان بوده و عنايتى كه خداوند متعال به اصل شريف آن ( پيامبر اكرم ( ص ) داشته و آن عنايت به شاخه‌هاى پاكيزهء آن اصل كريم رسيده است . » امامان معصوم ( ع ) از نظر علم و دين اتصال روحى و جسمى با پيامبر اكرم ( ص ) داشته‌اند و معارف خود را از آن حضرت مىگرفته‌اند و وصل به معدن وحى و عالم ملكوت بوده‌اند و يكى از دلايل عقلى در اثبات موضوع مورد بحث اين است كه تاكنون هيچ محقق كلامى و تاريخى و ادبى و فقهى و اجتماعى ، چه آنان كه معاصر با آنها بوده‌اند و چه آنان كه پس از آنها زيسته‌اند ، نتوانسته‌اند در علوم و معارف آن بزرگواران اشكالى وارد نمايند و هيچ شاهد تاريخى نداريم كه نشان دهد امامان معصوم ( ع ) در برابر سؤالى ، ناتوان مانده باشند . با توجه به اينكه متصديان امور در دوران بنىاميّه و بنىعباس در گرفتن نكتهء ضعف از آن پيشوايان الهى ، راهها و حيله‌هاى گوناگون به كار مىگرفتند . امّا دلايل نقلى در اثبات اين موضوع ، بسيار است . حضرت على ( ع ) در معرفى اهل‌بيت ( ع ) ، سخنان فراوانى گفته‌اند : « هُمْ مَوْضِعُ سِرّهِ وَ مْلجَأُ أَمْرِهِ وَ عَيْبَةُ عِلْمِهِ وَ مَوْئِلُ حُكْمِهِ وَ كُهُوفُ كُتُبِهِ . . . » « 1 » ؛ آنان ( خاندان رسول خدا - ( ص ) - ) جايگاه راز پيامبرند و پنگاه و پشتيبان امر او و گنجينهء علم او و مرجع حكم و قوانين او و امين و نگه‌دارنده كتاب‌هاى او مىباشند . . . . ( مرجع ضمير در « موضع سره » و « ملجأ امره » و . . . ممكن است راجع به خدا باشد يا رسول خدا . در هر حال مبدأ اصلى همه آن امور در وجود امامان معصوم ( ع ) ، خداوند متعال است . ) « نَحْنُ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ ، وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ ، وَ مُخْتَلفُ الْمَلَائِكَةِ ، وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ وَ يَنَابِيع الْحِكَمِ . . . » « 2 » ؛

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه ، خطبهء 2 . ( 2 ) . نهج‌البلاغه ، خطبه 109 .